Rzeźbiarska biel i drewniany azyl

Głównym wyzwaniem projektowym w tym wnętrzu była jego imponująca kubatura. Klientowi zależało na zachowaniu poczucia przestronności i “oddechu”, jaki daje wysoki sufit, a jednocześnie na uniknięciu efektu chłodnej hali. Odpowiedzią stała się gra kontrastów: zestawienie otwartej, rzeźbiarskiej strefy dziennej z intymnymi, wyciszonymi zaułkami, które dają poczucie bezpiecznego schronienia.

Salon

Serce domu to dwukondygnacyjny salon, w którym biel ścian i sufitów stanowi tło dla odważnych decyzji kolorystycznych. Przestrzeń nie została tu “zagracona”, lecz umeblowana formami, które działają jak dzieła sztuki. Wzrok przyciąga przede wszystkim welurowa sofa w odcieniu głębokiego wina, której organiczny, wijący się kształt przełamuje surowość prostych kątów architektury.

Jadalnia to ukłon w stronę designu postmodernistycznego – stół o solidnej, drewnianej podstawie zestawiliśmy z krzesłami o przeskalowanych, rurkowych profilach w nasyconej zieleni. Ten dialog barw dopełnia kuchnia, gdzie na pierwszy plan wysuwa się miedziany, cylindryczny okap oraz mozaika ścienna w ciepłych tonach. Całość spina dębowa podłoga, wprowadzająca do tej artystycznej układanki niezbędną dozę naturalnego ciepła.

Strefa wypoczynkowa

W części rekreacyjnej pozwoliliśmy sobie na odrobinę szaleństwa, wykorzystując wysokość pomieszczenia do zamontowania… huśtawki. To element, który natychmiast zmienia odbiór wnętrza, wprowadzając luz i dynamikę. Niskie, modułowe sofy w kolorach ziemi (ugier, zieleń) zachęcają do nieformalnych spotkań przy muzyce płynącej z białego pianina.

Ten projekt udowadnia, że nowoczesny dom nie musi być monolitem. Może być zmienny – raz energetyczny i otwarty, innym razem cichy i otulający, zawsze jednak podążający za rytmem życia jego mieszkańców.